Στα ήδη 1610 μια ναύλωση του αβαείου Saint-Sulpice πράγματι μνεία, τότε στα 1723 κατά τη διάρκεια της πώλησης του seigneurie Vouzeron «το maiterie και ο μύλος Chartier». Να επισημάνει τη διαφορά των συνερχόμενων ορθογραφιών δηλαδή το μύλο Chartier ή το μύλο Chertier.

Ο ποταμός του Barangeon ήταν, η μόνη κινητήρια δύναμη για να ωθήσει μύλους και δεν είναι να μείνει έκπληκτος να βρεί μια δεκάδα κατά μήκος το μάθημά του ανάμεσα σε Neuvy-sur-Barangeon και Vignoux. Αυτός ο μύλος του σιταριού αντικαταστάθηκε από έναν υδραυλικό στρόβιλο, η τοποθέτησή του είναι πάντα ορατή. Εγκαταστάθηκε από τις φροντίδες του βαρώνου Roger, ενώ έγινε κληρονόμος, στο θάνατο της μητέρας του, του τομέα Vouzeron. Οι ανάγκες του νερού ήταν ιδιαίτερες, ήταν να παράσχει τις πολλαπλές αίθουσες του λουτρού, τους σταύλους, laveries κ.λπ.…, και η δεξαμενή ήταν ανεπαρκής, το οποίο έφερε την τοποθέτηση κομπρεσέρ του, των που βγαίνονται των εργοστασίων Gandillon σε Senlis το του οποίου ένα μόνο απομεινάρι έχει παραμείνει. Αυτός ο υδραυλικός στρόβιλος (αποκαλούμενος κριός) περιλήφθηκε από έναν τροχό των αυγών. Μια υπόγεια διοχέτευση οδήγησε το νερό προς το κάστρο.

Μια ομάδα των σπιτιών της κατοικίας, τεσσάρων ή έξι σύμφωνα με την εποχή εξυπηρέτησε της κατοικίας σε αρκετές οικογένειες. Καταρχήν στο μυλωνά, tuilier, τους συζύγους τους και τα παιδιά. Στα 1856, μέτρησε σύμφωνα με το προσωπικό Κράτος κατοίκους Vouzeron; δεκαοχτώ πρόσωπα. Η τελευταία οικογένεια έχει εγκαταλείψει αυτήν την τοποθέτηση το 1956. Ήδη τα σπίτια έπεσαν στα ερείπια και η οικογένεια που κατοίκησε σε αυτούς τόπους μετακόμισε στο fur και στο μέτρο της παλαιότητας κτήρια. Οι ιδρύσεις αυτών σπιτιών είναι πάντα ορατές και monticules που καλύπτονται ronces και των θάμνων κρύβουν τα ερείπια. Αυτός ο τόπος, σήμερα πια δεν ρυθμίζεται παρά από το μουρμούρισμα του νερού και το bruissement των φύλλων ενώ έχει αντηχήσει άλλοτε του familier θόρυβου ενός σκληρού πληθυσμού, των παιχνιδιών των παιδιών, και μιας όλης αυτής της συμφωνίας που συνοδεύει τη ζωή humains.

Προς τη μέση του XIX αιώνα Sologne πήρε τη συνείδηση ότι η νέα αναγέννησή του, μετέπειταπολλά έτη της αυστηρότητας, κατείσχε τα δύο μείζοντα στοιχεία για μια νέα αύξηση; το ξύλο στην υπεραφθονία από τότε οι γες, χωρίς την γεωργική κλίση ήταν αναδασωμένων και ο άργιλος που ήταν εκεί στην αφθονία, κάτω από τα πόδια. Η πέτρα είναι σπάνια μέσα στην περιοχή, aussi για να ανακαινίσει τους παλαιούς τοίχους στους σπάδικες, ή για τις νέες κατασκευές η λύση βρέθηκε, το τούβλο, το κεραμίδι και τα παράγωγα. Η ώθηση δεδομένη από την άφιξη Napoléon ΙΙΙ σε Lamotte Beuvron καθώς επίσης η άφιξη του δρόμου του σιδήρου που έβαλε τη χώρα στις δύο ώρες του Παρισιού συνέβαλε στην κατασκευή των πολλών κάστρων Sologne. Vouzeron δεν έχει δραπετεύσει σε αυτήν την μέθοδο και ο βαρώνος Roger, ο κληρονόμος της μητέρας του του τομέα Vouzeron ρώτησαν στον αρχιτέκτονα Destailleurs για να χτίσουν το imposant κάστρο του Triboulette, του οποίου αυτός υπήρξε ήδη tuilerie Vouzeron, εφόσον στα 1851, η απογραφή των κατοίκων Vouzeron μας μαθαίνει ότι tuilier παρέμεινε σε έναν αποκαλούμενο τόπο ο μύλος Chartier, τότε στα 1861 και τα 1872, δηλαδή προηγουμένως στην άφιξη του βαρώνου Roger, αυτό το επάγγελμα αναφέρεται ήδη. Η κτηματολογική μήτρα της που χτίζεται ιδιοκτησίας που μετρά όλες κατασκευές, τις κατεδαφίσεις ή τις τροποποιήσεις στο έδαφος του διαλόγου μας επιτρέπει για να ακολουθήσει την εξέλιξη αυτής της μιας μικρής τοπικής βιομηχανίας. Voici στην κοντή χρονολογία:
Στα 1882 ο βαρώνος Roger μετασχηματίζει έναν φούρνο των τούβλων, στα 1884 ακόμη ένας μετασχηματισμός καθορίζοντας: για δεύτερη tuilerie. Είναι η εποχή της αρχής της κατασκευής του κάστρου. Στα 1890, η αναμετάδοση πρέπει να είναι
αρχίσοντας από το κάστρο Neuvy-sur-Barangeon (παλαιό σεμινάριο ο Louis) που χτίζεται για vicomte Robert Dubourg Bozas. Η αποκατάσταση και η κατασκευή των νέων σπιτιών στον τομέα του βαρώνου Roger έχουν επωφεληθεί επίσης αυτής της κατασκευής αυτός είναι να καθορίσουν ότι ο πλούσιος ιδιοκτήτης κατείσχε τα τρία τέταρτα του διαλόγου Vouzeron.

Ακόμη σήμερα, κατά τη διάρκειατων επισκευών, δεν είναι σπάνιος βρίσκεί που σημειώνονται τούβλα VOUZERON.
Τι μένει αυτής της βιομηχανίας; Ένας φούρνος αποτελούμενος των δύο εισόδων στη plein ouvrant καμπή, στις δύο στέγεις που ισιώνονται στην κοιτίδα, των 6 μέτρων τριάντα του μήκους σε ένα μέτρο πενήντα του εύρους, χτίζονται στην εναλλαγή; μια χαραμάδα του αερισμού, μια στοά του τούβλου, το σύνολο που υαλοποιείται από τη ζέστη. Δεν μένει τίποτα των ανώτερων κατασκευών, ωστόσο στην αριστερά μια σκάλα των τούβλων, πολύ καλά συντηρημένος, επέτρεψε στην πρόσβαση plate-forme στο κάλυμμα. Αυτός ο φούρνος θάφτηκε στις τρεις πλευρές, ένα λίγο incliné πλάνο επέτρεψε στα καρότσια για να φθάσει εκεί. Η τοποθέτηση άλλων φούρνων, κοντάτις κατοικίες, μας αποκαλύπτεται από monticules που σκορπίζουν την πεδιάδα.

Ψάχνοντας καλά, ίχνη θα μπορούσαν να μας αποκαλύψουν τις άλλες τοποθετήσεις φάσεων των απαραίτητων στην κατασκευή; η αποθήκευση του αργίλου, malaxage και pétrissage, η τοποθέτηση στη μορφή, τότε marquage με τη βοήθεια μιας μήτρας. Το ευρύ υπόστεγο για séchage των τούβλων βρέθηκε αριστερά φούρνους σήραγγες, σε αυτήν την επίπεδη τοποθέτηση που ανακαλύπτει ακόμη προς το παρόν. Τα δύο ανοίγματα στον εξοπλισμό των τούβλων, στο πλαίσιο αυτής της τοποθέτησης έκαναν το μέρος ενός δικτύου προορισμένου évacuation του νερού που διασκορπίστηκε κατά τη διάρκεια τη μακριά περίοδο
séchage.

Εργασία των ανθρώπων, εργασία του χρόνου, εργασία της φύσης, η πάλη είναι άνιση, των humaines έργων αυτός που η ύλη μας μένει παρά ερείπια. Η ανάμνηση είναι όπως revanche σε αυτόν τον αγώνα, επειδή το πνεύμα είναι πιό ισχυρό.

Π. Braud