Men spreekt vaak over het kasteel van Vouzeron, maar het gebied omvat in feite 2 hoge kastelen vlakbij een kluit: het Oude kasteel of Klein kasteel, en, erg dichtbij ervan, het nieuwe Kasteel of Groot kasteel, dat tussen 1887 en 1893 wordt gebouwd. Dit artikel behandelt voornamelijk dit kasteel, dat de voortzetting van de wijzigingen gedaan door een bankier is, de baron Eugène Roger, aan de ontwikkeling van de gemeente van Vouzeron.

Alles begint in 1850, waar de Markies van masseerde, wordt bij zijn 2 ième huwelijk met André Helene baron Roger: de barones Roger. Wij zijn dan van door onkundig welke ontwikkeling de barones Roger zijn blik betrekking had op ons dorp, maar in elke dinenenstand, op 8 januari 1850 (d.w.z 2 dagen na zijn huwelijk!!!), doet zij de verwerving van het gebied van Vouzeron bij de markies van Châteaumorand, d.w.z 2750 hectaren waarvan het oude kasteel vanaf 1846 bouwt.

Hetzelfde jaar, op 30 juni 1850, zet zij aan de wereld haar zoon Eugène Albert die, met haar, de geschiedenis en de ontwikkeling van de gemeente van Vouzeron ging diepgaand markeren. Dobbelstenen de jaren die volgen, gaat zij eveneens tot transacties met het oog op de vergroting van haar gronden over om tot meer dan 3300 hectaren aan het begin van de XXe eeuw te komen. Zij dan zal, met haar zoon, het leven van de gemeente verbeteren, allereerst op het niveau van de mededelingen zoals de wegen en de Spoorwegen!!! Maar ook op geestelijk en educatief niveau door de kerk van het dorp (zie artikel over de kerk van het dorp) te vergroten en door de scholen (waarvan de oprichting van een school van meisjes) te ontwikkelen. Dat alles gaat zich met wijziging op economisch niveau gepaard: Oprichting en wijziging van de boerderijen, oprichting van een steenbakkerij (zie artikel over de molen Chartier), ontwikkeling van molen aan een tarwe (Bubelle), en vooral oprichting van een Hondehok en een stal. Immers boeit de Baron zich Eugène Roger, door ouder te worden, voor de jacht en deze hoek van Sologne laat hem toe om zijn hartstocht uit te spreken. Aan de leeftijd van 30 jaar (in 1880), wordt de baron Roger burgemeester van het dorp. Het leven van de gemeente zal dan zich op de activiteiten concentreren in verband met de jacht en de inwoners van het dorp zullen in het tempo van de feesten leven die door de Baron Roger worden gevierd.

Het is dus erg natuurlijk dat het idee van een kasteel aan de baron Roger noodzakelijk is teneinde alle opmerkelijk van Parijs te kunnen ontvangen teneinde grote jachten te organiseren. In augustus 1885, worden voorgronden door de architect Gabriel Hippoliet Alexandre Destailleur ingediend. Deze architect staat reeds binnen de familie bekend: Immers heeft hij voor de Hertog van masseerde (de halfbroer van de baron Roger) het kasteel van Franconville aan Heilig Martin van de Heuvel gebouwd. In 1887, is het definitieve plan opgesteld en de ondernemer Desabres in Bourges wordt gekozen. De werkzaamheden kunnen beginnen en zullen 6 jaar duren. De zoon Destailleur, Alexandre Walter, éditifie in 1897 het huis van de wachter met een rotonde van toegang die door architect-paysagiste Henri Duchêne wordt getekend, die zich eveneens zal bezighouden met de 50 hectaren van het park…

Het Kasteel van Vouzeron is een neo-gotisch kasteel van stijl met een geleerde mengt discret van stijl heropleving, samengesteld uit 3 hoofdgebouwen, van omvang verschillend, hoog op een kelderverdieping: Het centrale gebouw, dat door een portaal is voorafgegaan, doet 2000 vierkante meters. 2 paviljoenen in décrochement zijn aan de hoeken met een cirkelomloop voorzien die een indruk van middeleeuwse versiering geeft. Men moet eveneens het portaal of de deur van eer onderscheiden die op de linkerkant van het gebouw en niet op het centrum wordt geplaatst.

Dit kasteel „van droom“ bezit kolossale ruimtes, bouwt aan de roem van de jacht, maar bezittend zeer afzonderlijke functies: De ruimtes van ontvangsten, de ruimtes die voor de diensten en tenslotte die gewijd aan het familieleven zijn gereserveerd. Aldus is de benedenverdieping meer bestemd voor de ontvangst, de deur van eer opent op een hal die uitsluitend verschillende hoofdstukken aandoet, die in enfilade worden gebouwd, dienden als ontvangst. Zij zijn elk gesierd van gekopiëerde schoorstenen van de koninklijke schoorstenen van eerste François. Men vindt aldus een salon, eetkamer een, zaal van biljart en rookkamer. Men vindt eveneens voorportalen en vestiares om de jagers te ontvangen. Een trap van in hout en gesierd eer van gebeeldhouwde hoofden van leeuwen, doet de twee eerste verdiepingen aan waar de logeerkamers waren (aangezien het paviljoen westwaarts voor de particuliere appartementen volledig is gereserveerd en de werkkamer). Elke kamer die over een bijzonder kabinet van toilet en over een stuk van water beschikt. Tenslotte 22 kamers van bedienden worden onder de daken beschikt en genieten eveneens van alle gerief. Men vindt onder de daken eveneens een andere zaal van biljart (gereserveerd voor de bedienden) en een eerstehulppost. Een vindingrijk systeem van ascenceur, dekkingsafdaling en rails liet het vervoer van het hout toe, van het voedsel… Andere particuliere trappen of diensten, maakten het mogelijk om terugtrekkingen en antichambres te bereiken. Men zou evenmin de kelderverdieping vergeten mogen die volledig aan de dienst wordt gewijd en voorzien in een weg van lorries die, houden een grote kleinste keuken en voor de oberkelners, een wasserij, montes schotels, de toiletten van de bedienden, een kolenkelder, van kelders eten aan de wijn… aandoen

De bouw van het kasteel vervolgens gaat het onderhoud zich ervan met een verandering in het economische leven van het dorp gepaard: Vergroting van de Molen Chartier door een nieuwe oven voor de implementatie van de bakstenen, oprichting van ondergrondse kanalisering voor de lopende watervoorziening van het kasteel maar ook van het kunstmatige meer en de stukken van water, oprichting van een elektrische fabriek omvattend 2 machines aan stoom en 2 dynamo's van 110 V (kolentoevoer), oprichting van een wasserij, restauratie van boerderijen en ontwikkeling van moestuinen om de gasten evenals de bedienden, wachter en piqueurs te stimuleren.

Ondanks een besmettelijke ziekte (de roodvonk) die het doof en stom zal maken, bleef de baron Roger de weldoener van de inwoners van Vouzeron door de activiteit te ontwikkelen maar ook door het armst direct te helpen. Helaas op 25 februari 1906, overlijdt Albert Eugène Baron Roger, verlengd op een tafel aan het kasteel, niet van een longziekte (zoals aangekondigd door sommige) maar van een chirurgische verrichting. Immers is het bij de verrichting van een blindedarmontsteking, ontdekt te laat, dat een peritonitis het leven aan de baron Roger moest verrukken. Dat kondigt eveneens de achteruitgang van fastes van Vouzeron aan.

Allereerst met de eerste wereldoorlog, waar het kasteel een bijlage van het ziekenhuis van Vierzon wordt. Hij zal zijn rol van kasteel van jacht en ontvangst slechts vanaf 1926 maar in 1932, tegenover de crisis en de belastingen hernemen (reeds!!!), démentelé het gebied van vouzeron: Aldus de verkoop van het hout, van stevig vervolgens meubels, materiaal en zelfs het vaatwerk van het kasteel… (om die reden zoek ik naar alle aanzienlijke mogelijke stukken „VOUZERON“, aarzelt niet om me te schrijven: Contact Webmaster)

Tenslotte wordt het kasteel zelf in september 1936 aan „het huis van Mettalurgiste“ verkocht. Tussen 1937 en 1939, verandert de vakbond van de Metalen het gebied in vakantiekolonie voor de kinderen en de families „Métallurgistes“. Bij de tweede wereldoorlog, wordt het kasteel door Duitse officiers bezet die van een beetje rusten voor het voorhoofd profiteren om in het hout maar ook in het kasteel te verjagen!!! (van het effect van kogels zijn nog zichtbaar in de balken die aan het bladgoud worden versierd).

Vanaf 1945 maakten de herstellen van de lokalen het mogelijk om nieuw van de families maar ook talrijke kinderen te ontvangen die van een solarium erkend door de sociale zekerheid profiteren. Een rustoord, dat altijd door de Bond van de Metalen wordt geleid, wordt eveneens gecreëerd en ontvangt meer dan 15.900 herstellend (de foto's die dit artikel verduidelijken, zijn afkomstig van dit tijdperk). Maar in 1968, vermindert het regelmatig bezoeken en moeilijkheden zijn merkbaar op het beleid van het centrum. In 1983 worden werkzaamheden verricht om het kasteel te veranderen ervan opleidingscentrum voor de gehandicapte werknemers „het centrum Louis Gatignon“. In 1985 is het centrum open maar dobbelstenen kan het vertrek van de normen betreffende de veiligheid niet toegepast zijn: Het kasteel dateert reeds van een eeuw!!! En een 2003, geeft het centrum definitief het kasteel op om zich aan kant in nieuwe gebouwen en aan de normen te vestigen: Aldus bezet het onderdak een nieuw gebouw dat op het terrein van de moestuin van het Kasteel wordt gebouwd, dat aan de boerderij van Triboulette… grenst

Het Kasteel en zijn gebied in verkoop zijn, en in 2006 koopt een Nederlandse industrieel het voor 3 miljoen euro. Hij moet dan onderneemt er van talrijke en dure werkzaamheden, zowel in de gebouwen als in het park, volledig gelaten verwaarloosd sinds verschillende jaren…

Hij is slechts nog te hopen dat deze vereiste restauraties van het kasteel het mogelijk zullen maken om dit getuigenis op de werking van een groot gebied van jacht in Sologne aan het Mooie Tijdperk te houden en dat binnenkort men opnieuw het kan bezoeken.

Om dit artikel aan te vullen, verzoek ik u om verschillende foto's te bekijken die omstreeks 1900 worden verwezenlijkt:

[Show aas slideshow]

Als u naar meer inlichting verlangt kunt u u het boek verschaffen over de baronnen Roger tijdens heruitgave is beschikbaar op de plaats van Steen Braud (http://pa-braud.ovh.org)