De kerk van Vouzeron, is het willen presenteren het dorp presenteren zelf, aangezien deze nauw met het bestaan van deze verband houdt. Immers is het onmogelijk om over Vouzeron te spreken zonder de tekst van het jaar 843 aan te halen, waarin, door een schenking gedaan door een vermelde ridder Ambran aan de abdij van Dévres, hij een kerk afstond die aan Heilig-Martin wordt gewijd, dat in de villa van Vouzeron met de ploegbare aarde wordt geplaatst, die erover af:hangen. Op dat moment gaven de edele ridders in ruime mate aan de vrome werken…

Het is noodzakelijk om eraan te herinneren dat aan het einde van het carolingienne tijdperk, de kerken en de kapellen waren gebonden aan de regeling domein; zij werden vaak als integrerend deel van het gebied beschouwd en volgden zijn lot: zij werden gekocht, gegeven, verkocht, nagelaten als hem. Deze gebieden waren „villa's“ termijn die men niet met de huidige definitie mag verwarren die een woning van prestige aanwijst.

Alle kerken moesten inkomsten bezitten, hetgeen de toevoeging van gronden ploegbaar het is onder het pontificaat van Rodolphe, aartsbisschop van Bourges tussen 839 en 865 uitlegt dat deze schenking in drie Chartres ondertekend door de koning zelf voorkomt. De Latijnse tekst verklaart ons dat het in „in villa Vocabulo Voseronico…“ is en het in deze enkele woorden is dat wij de oorsprong van het dorp vinden.

Zoals het geheel van de woorden, Vouzeron aan gewijzigd de spelling van zijn naam aan de wil van het jaar; als voorbeeld kan men in 1236 aanhalen; VOSERON in een cartulaire van Vierzon. In 1290: Parrocha van VOSERON. In 1544, in een tekst van de abdij van Saint-Sulpice: VOULZERON.

In het onderzoek van de oorsprong van het toponiem van Vouzeron, is de etymologie van geen enkele hulp, aldus wordt de naam van Voseronico in 843 reeds tegen 900 Voseronto, vervolgens in 1236 Vozerun, in 1290 Parrochia van Vouzerone1, Vosero in 1396 Voulzeron op Baranjon in 1544.

De oude vorm van een naam van plaats, is het beogen het feit in overweging nemen dat men, zoals patronymes, onderwerp aan de fonetische veranderingen, aan de verbeeldingen van de kopiisten, aan de manieren van de universiteiten voor Vouzeron, (deze veronderstelling werd nooit in de vorige studies) voorgesteld, hij mag niet het toponiem van Gallische oorsprong verwaarlozen „Vobero“ is die „min of meer verborgen stroom“ hebben niet ons niet Barangeon betekende die onder ze overschaduwt meandert? De opeenvolgende vervormingen hebben kunnen geven: Vozero, benaming die men trouwens in 1396 in cartulaire van de abdij van Saint-Sulpice terugvindt, om erover aan te komen aan de huidige vorm: Vouzeron? Barangeon, wat hem betreft wordt in 1768 Vajon of Brayon in het grote geografische woordenboek van Martinière genoemd.

De kerk wordt aan Heilig-Martin gewijd:

Aan het einde van IV° eeuw Heilig-Martin was de bisschop van Tours, hij heeft zijn bisdom en naburige bisdommen doorlopen. Hij was draden van een tribun militair, gerecruteerd zelf aan vijftien jaar, gedoopt aan tien acht jaar in Amiens of volgens de traditie deelde hij zijn jas met arm voor deze liefdadigheidshandeling, hij werd door het Romeinse leger gestraft dat de vernieling van een goed niet had beoordeeld dat hem behoort.

De invloed die door Heilig-Martin in Berry wordt uitgeoefend, heeft sporen gelaten. De verering die aan zijn naam wordt toegekend, was zo groot, dat meer dan 125 parochiale kerken van het bisdom (dichtbij de vijfde) het voor werkgever, onder deze kerken, die van Vouzeron hadden gekozen. Een gebrandschilderd glas van het koor (gift van de baron Roger) wordt hem gewijd.

Het andere heilige heden in de kerk is Heilig-Wolf. HetHeilig-Wolf, die in Orleans van koningshuis na een verblijf als religieus aan Lérins geboren heeft geworden, werd aartsbisschop van Richtingen benoemd. Men mag niet het verwarren met zijn homoniem bisschop van Troyes. Zijn legende, weinig bekend is rijk aan wonderen of wonderen. Zij moet met naleving door trouw ontvangen worden en nieuwsgierigheid door de agnostici en de ongelovigen. Een banier van Saint-Lou (of Heilig-Wolf en zelfs Saint-Leu) vertegenwoordigt het met de palm van martyre. Teruggevonden in de zolder van de parochiale zaal, had zij de mishandelingen van de ratten en de vogels ondergaan. Zij heeft haar plaats na restauratie, op 19 september 2004, in de kapel hernomen die aan dit heilig wordt gewijd (momenteel aan de linkerkant door de kerk in te gaan).

De broederschap van Heilig-Wolf heeft ten doel de bescherming van deze heilige opperpriester voor de kinderen en iedere persoon die aan zenuwachtige onrust lijden, verwrongenheden te verkrijgen, schrikken. Zij dateert van het begin van de XIXéme eeuw en was bloeiend reeds in 1831, maar waarschijnlijk bestond lange tijd voor de Revolutie.

De eerste bladen van inschrijvingen dateren van 1836 en nemen meer dan 300 deelnemers in de boeken op. De laatste inschrijvingen dateren van 1954. Talrijke families van Vouzeron werden aan deze broederschap ingeschreven. Het standbeeld van het heilig werd in processie… geleid Bepaalde inwoners hebben nog de herinnering ervan…

Steen BRAUD

In 1883, zal de huidige klokketoren de oude omloop van hout vervangen die van auvent (“ caquetoné“) dank zij de edelmoedigheid van de Baron Eugène Roger is voorzien. Deze kerk is gewijd op 18 oktober 1883, aangezien Monseigneurs Jean Marchal aartsbisschop van Bourges zijn en de abt Vaatje zielenherder van Vouzeron. In een brief, waarschijnlijk verzonden naar de Directeur van een krant, beschrijft P. Lamoureux, zielenherder van Mehun, de gebeurtenis: „… aan Vouzeron, donderdag, zegende men de kerk, de erg nieuwe kerk, behalve het toevluchtsoord dat tevoren werd hersteld. Heeft een mooi en breed schip oud vervangen en, in plaats van deze vreemde klokketoren in hout van vroeger, geplant op vier palen, stijgt een prachtige overwonnen klokketoren van steen van een hardie pijl die aan de grootte van 145 voeten door een monumentaal kruis afloopt“. Als de zielenherder van Vierzon officia aan de mis, het de abt Hurel, vroegere kapelaan van St Geneviève is, die de preek uitsprak, waarin „hij de lofrede van de Heer de Baron Roger deed, het insigne weldoener van dit land dat hem bijna in geheel…“ behoort. Hij zet aldus voort: „Enige hem, eveneens alle kosten van het feest heeft willen doen.“ beschrijvend het rundvlees in gehele staat en „de onschuldige spelen die aan de jeugd worden aangeboden“, die tenslotte zeggen: „Men moet rijk zijn, me zei iemand, om dergelijke feesten aan te bieden - en ik voegde toe: jawoord, moet men rijk zijn vooral van een delicaat, gul en gulzig hart het goed“ te doen.

Het is ongeveer aan hetzelfde tijdperk dat de Broederschap „de Heilige Wolf“ zich aan Vouzeron, evenals een jaarlijkse bedevaart, de eerste zondag van september vestigt. In 1951 lanceert JAC het feest van de oogsten dat, in 1979, de kermis van Vouzeron zal worden. In 1972 laat de burgemeester Bernadette Saillant-Compoint de klok elektrificeren, terwijl de klokketoren en de dekking worden hersteld, aangezien Claude Perrot burgemeester is. In 1979 vormt zich de parochiale vereniging „het Heilig Martin“, aan de aansporing van Michel Voor*zien, waarvan het doel de binnenbekleding van de kerk is. Voor Kerstmis 1982, wordt het koor veranderd en een nieuw altaar wordt door B. Grafte en zijn collega's (D. Bournours, J.M. Chalmin, B. Dabert, F. Hamer, C. Segret en J.F opgezet. Turpin) de beeldhouwer Jonasz Pyrz die het tabernakel en Michel Larivé produceert, dat de kandelaars levert. Op 10 april 1983, wijding van het belangrijkste altaar door Monseigneurs Paul Vignancour, aartsbisschop van Bourges, aangezien de burgemeester van Vouzeron J.M. Jouannet is, de voorzitter van de vereniging St Martin Georges Guillon en de zielenherder René Bodineau.

Zo hebben de kleinste dorpen soms een volle geschiedenis van rijkdom…

Claude BURGERLIJK